dinsdag 15 april 2008

Lastige beslissingen

B's koppie brengt ons al een tijdje wat kopzorgen.
Het is namelijk plat. (Aan de achterkant welteverstaan).

Ik heb er weleens over verteld op mijn blog en mensen die ik regelmatig spreek, zijn op de hoogte van het scheve/platte koppie van B. Dat is ook meteen het voor- èn het nadeel. Je spreekt mensen over zijn koppie; de één vindt het wel meevallen terwijl de ander het meteen opvalt. Het CB en de huisarts zeggen dat het vanzelf goed komt. Maar omdat wij graag een onafhankelijk second opinion willen, heeft de huisarts ons (met tegenzin, de huisarts "heeft in al die 29 jaar dat ze huisarts is, nog nooit een kindje met een blijvend scheef of plat koppie gezien") doorverwezen naar een kinderarts in het ziekenhuis.

Sinds die afspraak van vorige week houdt dit onderwerp ons nogal bezig. Mij misschien meer dan Frank, die is iets rationeler dan ik. De kinderarts vond zijn hoofdje namelijk toch ook wel erg plat.

De vraag die ons de afgelopen week met name heeft beziggehouden is of het koppie vanzelf weer mooi rond wordt of is daar hulp bij nodig?
En daar is nou net niks zinnigs over te zeggen. Er is nog nooit onderzoek gedaan waarbij deze twee opties worden vergeleken. (Er zijn echter wel zeer goede resultaten geboekt met het helmpje, het hoofdje wordt in 90% van de gevallen weer mooi rond.)

Er zijn mensen (huisarts, osteopaat, cb) die zeggen dat het vanzelf wel weer goed komt. Maar er zijn ook mensen die veel baat hebben gehad bij redressietherapie. Een helmpje. Maar ja, er zijn ook mensen die zeggen dat het dragen van het helmpje nadelige invloed kan hebben op de motorische en cognitieve ontwikkeling. En dan zijn er nog mensen die zeggen dat een blijvend scheef koppie ook nadelige invloed kan hebben op de motorische en cognitieve ontwikkeling...

Komt nog bij dat als je kiest voor redressietherapie, geadviseerd wordt om te beginnen als je beeb 6 maanden oud is. Dan is er nog voldoende beweging mogelijk, worden de beste resultaten geboekt en groeit het hoofdje in omvang niet meer zo veel als in de eerste 6 maanden (wat natuurlijk handig is voor de pasvorm van de helm). En aangezien Bouke vandaag 6 maanden is geworden (zie mijn eerdere post hieronder), is enige haast geboden.

Dilemma!!

Want wat beslis je dan?
Afgelopen week heb ik zowat alles geprobeerd om meer informatie te krijgen over de (eventuele) risico's. Ik heb gebeld met de twee grootste orthopeten in Nederland, we hebben de kinderarts gesproken, een kinderfysiotherapeut, de osteopaat en ouders van een kindje met een helmpje. Het 'probleem' is, het verhaal is vanuit de verteller altijd wat gekleurd. Een orthopeet meet hulpmiddelen aan. Dat is zijn vak dus hij is overtuigd van de goede werking. De osteopaat 'doet iets met manipulatie van beenderen enzo' dus zij is overtuigd van de natuurlijke werking van het lichaam.

Kortom, we hebben gewikt en gewogen, gehinkt op het ene been en op het andere, gevraagd wat anderen zouden doen in ons geval enz. enz.

Maar...

Het besluit is genomen.

Het besluit is genomen! En ongeacht welk besluit (je zult wel nieuwsgierig zijn ;-)) geeft dit al rust! Je kunt in deze situatie namelijk niet het goede beslissen. Simpelweg omdat je niet weet welk besluit het goede is. Met de acceptatie van dat gegeven kun je alleen nog een verantwoorde beslissing nemen. En, niet geheel onbelangrijk, we hebben eens even een goed gesprek gehad met ons onderbuikgevoel. Oké, en vandaag ook met een instrumentmaker (ja, dat heet zo) en we zijn er uit.

B krijgt een helmpje.
Een mooie blauwe.
Met sterretjes.

Omdat ik die met die grote vrachtwagens te stom vond en omdat ik die met de vlinders te meisjesachtig vond. Dus. Dan is het net of je iets leuks mag uitkiezen terwijl je je kind een helmpje laat dragen. 23 uur per dag, 6 maanden lang. Het zal niet makkelijk worden, hoewel het voor de ouders vaak moeilijker is dan voor de beeb zelf. Die heeft er namelijk helemaal niet zoveel last van, naar het schijnt.

Kortom, het besluit is genomen (had ik dat al gezegd? ;-)). En F en ik staan erachter. Over twee weken is B nòg stoerder mèt een helm.

Zie hier wat foto's van het aanmeten van het helmpje:




Voor de geïnteresseerden:
Zijn koppie is gemeten en zijn afwijking (verhouding tussen de lengete van je hoofd (neus-achterkant) en de breedte (van oor tot oor)) is 102%. Bij volwassen mensen is dit gemiddeld 85%. Ze adviseren een helmpje vanaf 95%.

Op schaal van 1 (lichte afwijking) tot 5 (sterke afwijking) scoort B 4.


De afwijking heet plagiocefalie. Dit komt voor bij één op de 300 zuigelingen en bestaat uit een asymmetrische deformatie van het hoofd. Letterlijk vertaald betekent het "scheefhoofdigheid" en in het algemeen gesteld is het een "ellipsvormige schedel door afplatting van de slaap of het achterhoofd". Het kan een op zichzelf staand fenomeen zijn of komen als gevolg van het KISS-syndroom. In geval van B gaat het om het laatste. Als gevolg van verschoven nekwervels deed het B pijn om naar links te kijken. Hij ontwikkelde een voorkeurshouding naar rechts en als gevolg daarvan begon zijn hoofdje rechtachter plat te worden. Met hulp van de osteopaat is zijn nekje weer helemaal vrij en is van een voorkeurshouding geen sprake meer. De afplatting is nu ook meer achter op zijn hoofd dan aan de rechterkant.

4 opmerkingen:

Nienuh zei

Goed verwoord! En Bouke is straks helemaal tha bomb met zijn stoere helm!

Janny zei

moeilijk zo'n keuze maar als het dan helemaal goed komt dan doe je het er voor toch!
sterkte!

Anoniem zei

He moedertje,
Je hebt denk ik een goede beslissing genomen. Als moeder voel je gewoon wat het beste is voor je kind. En ondanks die toffe pet blijft hij mijn stoere "kleinzoon"! Ben trots op jullie, liefs, Kootje.

SCRAP-GEK! zei

ik kan me voorstellen dat het een moeilijke beslissing is voor jullie, maar als je er zelf maar achterstaat is het helemaal goed toch!!! wij hebben op het kinderdagverblijf waar ik werk ook een kindje gehad met helmpje...en ik moet zeggen dat hij er niet echt last van had...kon er alles meedoen en was een erg vrolijk jongetje, dus het gaat vast allemaal goed komen!!! succes meid! groetjes marije.