woensdag 10 september 2008

Gat-ver-re-damme

Het is weer zo ver... Blijkbaar is ons huis gezellig, warm en boeiend genoeg voor deze ver-schrik-ke-lijke 8-potige beesten.

Ik hou hier zo NIET van. En dat is een understatement. Ik ben licht panisch als ik zo'n beest zie kruipen. Zeker als dat in onze woonkamer is... Kunt u zich mijn kennismaking met deze monsters nog herinneren van vorig jaar? (om uw geheugen even op te frissen: dit-is-echt-niet-grappig.

Dus... nu hadden we weer zo'n exemplaar te gast in ons huis. Hoewel hij niet op onze gastenlijst stond en hij dus ook niet welkom was. Hij heeft zich door kieren of gaten gewurmd (gespind haha). Frank denkt dat hij gewoon door een openstaande deur naar binnen is gekomen... yeah right. Iets dat niet welkom is komt echt niet via de hoofdingang hoor!

Maar goed, nu heeft Frank ook geen moeite met spinnen... dat scheelt... zeker in combi met mij. De rolverdeling was duidelijk: ik was panisch en hij zette de spin buiten... eind goed al goed.

Hoop ik.




Mijn excuses voor de slechte kwaliteit foto's. Kunstlicht, flitser en een plastic bakje vertroebelen deze ranzige aanblik. Maar om u een indruk te geven; Frank denkt dat hij een centimeter of 4 is, ik denk een centimeter of 20. Maar laten we het houden op een 5 centimeter lang monster

1 opmerking:

Mia zei

Vervelend hoor dat je zo bang bent voor spinnen! Ik kan me eigenlijk niet herinneren dat je vroeger ook al bang was, dus misschien is het pas later ontstaan? (of een stukje opvoeding wat ik vergeten ben, haha).

In mijn poëzie-album staat onderstaand versje:
Schrob de keuken, dweil de gang.
Vang de spinnen, wees niet bang.
Kook de piepers en de pap,
dan vindt iedereen je knap.


En daar hou ik me nog steeds aan; zo komt alles goed!

Ik heb trouwens gisteravond nog een grote dikke vette spin naar de eeuwige jachtvelden geholpen. Gewoon kwestie van vliegenmepper er krachtig op loslaten en dan doet-ie niks meer! Extra bijkomstigheid: Micky heeft vervolgens het lijk met smaak op een natuurlijke manier afgevoerd. En dáár zat IK nou van te griezelen....

liefs, oma Mia