vrijdag 15 oktober 2010

Nog 3 nachtjes slapen

Dag in dag uit moest ik het horen. "Mama, nog drie nachtjes slapen he, dan ben ik jarig" En dat iedere dag, gedurende euhhh, 2 weken geloof ik. Maar laten we wel wezen, op één dag had hij het tenslotte goed ;)

En toen was het zover, vandaag. Om half 6 hoorde ik zijn slaapkamerdeur open gaan en gingen er blote voetjes de kant van mijn slaapkamer op... er werd in mijn bed gekropen, koude voetjes werden tegen me aan geschurkt. En niet alleen zijn voetjes. Hij kwam heerlijk tegen me aan liggen. Gaf me een zoen op mijn wang en niet lang daarna "mama, mag ik filmpje kijken?" 'Euh... kindje' dacht ik. Je bent jarig vandaag. Járig. Maar nee hoor. Hij begon er niet over. Wel dat hij nog drie nachtjes moest slapen, dacht ie. Hoewel hij zelf wel wat begon te twijfelen. Dus toen ik helderheid in dat koppie bracht door te zeggen dat hij vandaag jarig was. Vandáág! Was ie niet meer te stuiten! Hij moest naar de kindjes (kdv) want hij moest trakteren. En hij moest taartjes gaan eten en en en!

Zijn echte verjaardagscadeau zou hij vanmiddag krijgen, als hij terug was van de kindjes. Maar omdat ik het toch wat kaal vond, zo in het grote bed samen wakker worden had ik gisteren nog even snel een klein cadeautje gehaald om te kunnen geven. En zo zat ik dus vanmorgen om 6 uur een Nijntje spelletje te spelen in bed. Tja, dat had ik 10 jaar geleden ook niet gedacht zeg maar.

Maar goed. Trakteren bij de kindjes dus vandaag. Het idee van wat de traktatie moest worden had ik uitgedacht en voorbereid. Het moest alleen nog even in elkaar geflanst worden. Dus terwijl ik gisterenavond een appeltaart en het biscuit voor de slagroomtaart stond te bakken, zat F de traktaties in elkaar te zetten. F had een soort vooruitziende blik toen hij mijn 'to do lijstje' zag en bood spontaan aan om even te helpen. Dat dat geen overbodige luxe was merkte ik aan de tijd dat we klaar waren. 22.00 uur gisterenavond. Maar goed, toen was het biscuit gebakken, de appeltaart stond heerlijk te ruiken in de keuken, de slingers en ballonnen hingen in de woonkamer en de traktaties waren klaar.

Waar was ik gebleven? Oh ja, trakteren dus :) Hij mocht met het mandje langs de kindjes om aan iedereen een zakje knijpfruit, daaromheen een kleurplaat en daarachter een busje met potloodjes te geven.



En hij mocht een muts op.



N.B. Hij mocht kiezen welk plaatje hij op zijn muts wilde. Hij koos Dora (...) Tja, ach, moet kunnen mensen, we leven in 2010!

Ook mocht hij op de verjaardagsstoel staan en werden er liedjes voor hem gezongen.



F en ik zijn hem aan het eind van de ochtend samen gaan ophalen. Thuis stond namelijk nog een cadeautje te wachten. Toen we hem dat vertelden, riep hij naar de leidster, sprong in de lucht en zei: ik krijg straks een héél groot cadeau!"



En ja, het is een groot cadeau!



Gelukkig was het even droog vanmiddag en heeft hij heerlijk kunnen fietsen op zijn eigen mooie rode loopfiets.



N.B. Ik denk trouwens, dat als hij weer zo'n groeispurt doormaakt binnenkort, ik weer een fietsje moet gaan kopen. "Manneke, je mag nog even niet groeien!"

De middag was verder regenachtig. Dus hebben we binnen zitten kleien. Hebben pannekoeken gegeten. Maar is hij ook op tijd gaan slapen. Morgen is er tenslotte weer een feestdag met alle visite.

Lieve B,
Het klinkt irritant moederlijk maar toch is het zo, je wordt al zo groot! Het kleine is er echt af. Je bent een bijna kleuter en dat is aan alles te merken. Zelf uitkleden (aankleden gaat nog niet zo goed), computeren op mama's laptop, meehelpen met was ophangen, kleien, knutselen en met de stiften. 's ochtends op een verschrikkelijk tijdstip bij me in bed kruipen en proberen je geduld te bewaren. Want *stuiter stuiter*, je hebt energie voor tien maar ik probeer je duidelijk te maken dat het echt nog veel te vroeg is. Niet naar bed willen 's avonds, tijd rekken en achter het stuur in de auto kruipen en met de knopjes spelen (zucht).

Lieve B, het was een fantastisch jaar en ik ben ontzettend trots dat ik jouw mama mag zijn!

3 opmerkingen:

Janny zei

Wat straalt dat mannetje zeg! En wat super dat hij toch even heeft kunnen genieten van zijn mooie rode fiets! Gefeliciteerd met je drie-jarige-moeder-zijn! En wens jullie ook morgen een hele gezellige dag toe, met heel veel visite en lekkere taart!!
Liefs

Alice zei

Wat een lief en leuk stukje heb je geschreven over je kleine maar steeds groter wordende mannetje. Wel een mooie hoor, elke dag zeggen nog 3 nachtjes en dan is het zover en moet je hem vertellen dat hij nu dan echt jarig is haha.

Psst, het gaat veels te snel he, dat die kleintjes groot worden, hihi.

Linda zei

Jaaa dat fietsje heeft ruupie ook!leuk is ie hè ?maar idd die zal snel te klein zijn,want hier fietst hij er al een jaartje op ofzo..b heeft supergenoten zo te zien!