zondag 24 oktober 2010

Binnenhuisarchitectuur

Het is begonnen, mijn opleiding! Vorige week woensdagochtend zat ik weer in de schoolbanken. Hoewel, schoolbanken. Het is meer een vergaderzaal met een grote tafel. 9 Medestudenten hebben zich netjes in zo'n verschrikkelijke voorstelronde voorgesteld. En ergens daar tussen moest ik natuurlijk ook. Ik heb het daar niet zo op... jezelf voorstellen voor een groep. Maar het viel mee. Zoals het eigenlijk altijd wel meevalt in dat soort situaties.



En mijn eerste studiedag overtrof mijn verwachtingen. Het was kort, het was spannend en nieuw. Met meteen wat praktijkopdrachten en huiswerk. Iedere dag een tekening maken en een paar hoofdstukken bestuderen.



Afgelopen woensdag geen les in verband met herfstvakantie. Maar komende woensdag ben ik er weer. Samen met mijn medestudenten. En ik weet nu al dat ik dan weer met klamme handjes zit als ik mijn huiswerk moeten laten zien.

zondag 17 oktober 2010

Verjaardag

Nu vind ik dat ik eigenlijk een logje moet schrijven over B's verjaardag. Maar het ontbreekt me aan puf om een verhaaltje te schrijven en de foto's erbij te zoeken.

Ik ben op. Gesloopt. En toe aan weekend. Maar laat dàt nou net voorbij zijn zeg...

Binnenkort hier dus een leuk gezellig verhaaltje met dito foto's. Goed? Goed!

vrijdag 15 oktober 2010

Nog 3 nachtjes slapen

Dag in dag uit moest ik het horen. "Mama, nog drie nachtjes slapen he, dan ben ik jarig" En dat iedere dag, gedurende euhhh, 2 weken geloof ik. Maar laten we wel wezen, op één dag had hij het tenslotte goed ;)

En toen was het zover, vandaag. Om half 6 hoorde ik zijn slaapkamerdeur open gaan en gingen er blote voetjes de kant van mijn slaapkamer op... er werd in mijn bed gekropen, koude voetjes werden tegen me aan geschurkt. En niet alleen zijn voetjes. Hij kwam heerlijk tegen me aan liggen. Gaf me een zoen op mijn wang en niet lang daarna "mama, mag ik filmpje kijken?" 'Euh... kindje' dacht ik. Je bent jarig vandaag. Járig. Maar nee hoor. Hij begon er niet over. Wel dat hij nog drie nachtjes moest slapen, dacht ie. Hoewel hij zelf wel wat begon te twijfelen. Dus toen ik helderheid in dat koppie bracht door te zeggen dat hij vandaag jarig was. Vandáág! Was ie niet meer te stuiten! Hij moest naar de kindjes (kdv) want hij moest trakteren. En hij moest taartjes gaan eten en en en!

Zijn echte verjaardagscadeau zou hij vanmiddag krijgen, als hij terug was van de kindjes. Maar omdat ik het toch wat kaal vond, zo in het grote bed samen wakker worden had ik gisteren nog even snel een klein cadeautje gehaald om te kunnen geven. En zo zat ik dus vanmorgen om 6 uur een Nijntje spelletje te spelen in bed. Tja, dat had ik 10 jaar geleden ook niet gedacht zeg maar.

Maar goed. Trakteren bij de kindjes dus vandaag. Het idee van wat de traktatie moest worden had ik uitgedacht en voorbereid. Het moest alleen nog even in elkaar geflanst worden. Dus terwijl ik gisterenavond een appeltaart en het biscuit voor de slagroomtaart stond te bakken, zat F de traktaties in elkaar te zetten. F had een soort vooruitziende blik toen hij mijn 'to do lijstje' zag en bood spontaan aan om even te helpen. Dat dat geen overbodige luxe was merkte ik aan de tijd dat we klaar waren. 22.00 uur gisterenavond. Maar goed, toen was het biscuit gebakken, de appeltaart stond heerlijk te ruiken in de keuken, de slingers en ballonnen hingen in de woonkamer en de traktaties waren klaar.

Waar was ik gebleven? Oh ja, trakteren dus :) Hij mocht met het mandje langs de kindjes om aan iedereen een zakje knijpfruit, daaromheen een kleurplaat en daarachter een busje met potloodjes te geven.



En hij mocht een muts op.



N.B. Hij mocht kiezen welk plaatje hij op zijn muts wilde. Hij koos Dora (...) Tja, ach, moet kunnen mensen, we leven in 2010!

Ook mocht hij op de verjaardagsstoel staan en werden er liedjes voor hem gezongen.



F en ik zijn hem aan het eind van de ochtend samen gaan ophalen. Thuis stond namelijk nog een cadeautje te wachten. Toen we hem dat vertelden, riep hij naar de leidster, sprong in de lucht en zei: ik krijg straks een héél groot cadeau!"



En ja, het is een groot cadeau!



Gelukkig was het even droog vanmiddag en heeft hij heerlijk kunnen fietsen op zijn eigen mooie rode loopfiets.



N.B. Ik denk trouwens, dat als hij weer zo'n groeispurt doormaakt binnenkort, ik weer een fietsje moet gaan kopen. "Manneke, je mag nog even niet groeien!"

De middag was verder regenachtig. Dus hebben we binnen zitten kleien. Hebben pannekoeken gegeten. Maar is hij ook op tijd gaan slapen. Morgen is er tenslotte weer een feestdag met alle visite.

Lieve B,
Het klinkt irritant moederlijk maar toch is het zo, je wordt al zo groot! Het kleine is er echt af. Je bent een bijna kleuter en dat is aan alles te merken. Zelf uitkleden (aankleden gaat nog niet zo goed), computeren op mama's laptop, meehelpen met was ophangen, kleien, knutselen en met de stiften. 's ochtends op een verschrikkelijk tijdstip bij me in bed kruipen en proberen je geduld te bewaren. Want *stuiter stuiter*, je hebt energie voor tien maar ik probeer je duidelijk te maken dat het echt nog veel te vroeg is. Niet naar bed willen 's avonds, tijd rekken en achter het stuur in de auto kruipen en met de knopjes spelen (zucht).

Lieve B, het was een fantastisch jaar en ik ben ontzettend trots dat ik jouw mama mag zijn!

zondag 10 oktober 2010

Vrolijk!

Ja, dus ik zag in de plaatselijke bieb een expositie van iemand die schildert. En dat vond ik wel errug gaaf! Maar ik had ook meteen de niet zo bescheiden gedachte: 'dat kan ik zelluf ook wel'.

Dus vandaag verf gepakt en doeken. En tadáá!

woensdag 6 oktober 2010

weg dinsdag, hallo zaterdag :)

En toen was ineens mijn laatste vrije dinsdag voorbij. Voorlopig dan. Mijn laatste vrije dinsdag waarop B en ik samen keuvelen. Samen wakker worden. Hij ietsje eerder dan ik. En ik wakker word gemaakt doordat hij bij me in bed kruipt, zachtjes. En onder mijn dekbed kruipt en me een kus op mijn wang geeft. En daarmee zeggen wil: mama, ik ben wakker! Wat ie ook weleens doet; in mijn oor, veel te hard naar mijn zin ;)

En dan vraagt hij of ik de laptop op wil halen want dan moeten er tekenfilmpjes gekeken worden. En spelletjes op de site van Nijntje en Sesamstraat. En terwijl hij zich aan het vermaken is, probeer ik nog even te slapen. Wat natuurlijk nooit lukt. Omdat ik het veel te leuk vind om te zien hoe hij spelletjes aan het doen is. En omdat hij steeds iets vertelt en dus veel te veel praat ;)

Samen de was opvouwen, douchen, aankleden... ook van die vaste dingetjes op de dinsdag. Daarna ontbijten, gewoon voor de televisie. Omdat het kan. En dan boodschappen doen bij Joanne. Joanne is onze 'eigen' cassiëre bij de AH. Joanne kent B al vanaf zijn geboorte... iedere dinsdag komen we bij haar de boodschappen halen. Maar vandaag was de laatste dinsdag (voorlopig dan, ik herhaal het nog maar eventjes). Want vanaf volgende week wordt het een beetje anders als op woensdag mijn opleiding binnenhuisarchitectuur begint. Daardoor ga ik op dinsdag werken in plaats van woensdag en komt ons keuveldagje te vervallen.

Niet meer 's ochtends met dat kleine handje in mijn hand door het dorp lopen op zo'n heerlijke doordeweekse dag. Want dat gaf altijd zo'n heerlijk 'stiekem' gevoel omdat alle grote mensen werken en alle grote kinderen op school zitten.

's middags naar de kinderboerderij fietsen omdat het kan. Kleien, tekenen, meehelpen in de tuin. Of als het regende 'even' naar Ikea. Een enorm succesnummer omdat hij met iedereen een praatje maakt die ook maar enigszins geinteresseerd naar hem (om)kijkt. Je bent zó twee uur verder. Ik overdrijf niet. En dan hebben we alleen nog maar de bovenverdieping gehad. Echt waar.

Het wordt een beetje anders. Qua dagen. Niet qua inhoud. Want komend half jaar gaan we dat gewoon allemaal nog steeds doen. Op zaterdag. Onze keuvelzaterdag!



P.S. Hij loopt er niet altijd zo bij hoor :) Alleen als we 's ochtends heel lui zijn. Lekker nog in onze pyjama. En vooral de laarzen aantrekken van mama is dan leuk om te doen natuurlijk ;)

Dus als je ons zoekt... wij keuvelen wat :)

zondag 3 oktober 2010

Dagje naar het bos!

En niet zomaar een bos. Nee, een heus speelbos. In Nijverdal. Met allemaal bezienswaardigheden en dingen te doen voor de kids. De website deed ons al veel beloven maar onze verwachtingen werden vandaag overtroffen! Wat een ontzettend leuk bos :)

De kinderen hebben zich ontzettend goed vermaakt. Met de spelletjes, het bekijken van de vele paddestoelen, het klauteren in bomen en het zoeken naar de mooiste takken om mee te wandelen. Het was een heerlijke dag, maar wat wil je ook met dit prachtige weer :)





















En deze, deze foto hieronder, kreeg ik net van zussie. En hij heeft nu al een speciaal plekje in mijn hart <3