woensdag 14 december 2011

Als er ergens een deur sluit....

Eindelijk kan ik er iets meer over zeggen. Ik vond van mezelf dat ik moest wachten tot sommige dingen geregeld waren. Zoals het hoort zeg maar. En in de goede volgorde. Vooral om eventuele pijnlijke situaties te voorkomen.

Lang heb ik over deze veranderingen nagedacht. En erover gepiekerd. En toen het zover was dat ik een besluit had genomen begon ik weer te twijfelen. Gék werd ik ervan. "Doe ik er wel goed aan, ga ik geen spijt krijgen, wat haal ik allemaal overhoop, is het niet egoïstisch etc. etc."

Tot een paar maanden geleden. Toen tussen de zomer en de herfst in eindelijk de puzzelstukjes op hun plek vielen. Het voelt goed. Het voelt goed om deze stappen te zetten. De stappen richting een nieuw leven in een andere omgeving. In een omgeving die voor mij zo vertrouwd is en waar ik me zo thuis voel, maar waarvoor ik wel dingen op moet geven.



Zoals mijn baan. Met pijn in mijn hart ga ik afscheid nemen van -kan wel zeggen- de beste werkgever in Twente. Een werkgever die me 5,5 jaar gesteund heeft. Gestimuleerd heeft mezelf te ontwikkelen. Me kansen heeft gegeven die ik niet voor mogelijk had gehouden. Maar ook een vangnet voor als ik het even moeilijk had. En een warm bad wat betreft collega's. Ik weet inmiddels waarom ik het zo moeilijk vond (en vind) om daar afscheid van te nemen. Ik ben ze gaan beschouwen als mijn familie. De familie die ik 5,5 jaar geleden achter heb gelaten in IJsselstein. Nu ga ik weer terug naar mijn familie. En naar mijn vriendinnen. En terug naar de plekjes die mij zo dierbaar zijn. 



Dus ga ik eind januari verhuizen. Hopelijk heb ik tegen die tijd een leuk huisje. Ik sta al een behoorlijke tijd ingeschreven als woningzoekende. Gelukkig maar, want de wachttijden in de provincie Utrecht zijn enorm! Sinds de periode tussen de zomer en de herfst in, heb ik een paar keer 1e gestaan voor een huisje. Maar helaas zat 'ons' huis er nog niet tussen. Ik zoek dus nog even verder met als mooi vooruitzicht dat ik komende dinsdag ga kijken in een leuk appartement op de begane grond. Misschien is dit wel ons nieuwe plekje!

Afscheid nemen bij mijn huidige werkgever betekent ook een begin bij een nieuwe werkgever. Op 1 februari ga ik beginnen als interim secretaresse. Dezelfde functie maar dan in een nieuw jasje!

Kortom, ontelbaar veel veranderingen. Nieuw huis, nieuwe baan, nieuwe school voor mijn kleine man. Maar ook; niet meer op fietsafstand van zijn vader. En van zijn opa en oma hier om de hoek. 

En afscheid nemen van de BSO en van het leuke handwerkwinkeltje hier in het dorp.
En van de kastanjeboom in het centrum.
En van de benzinepomp waar ik altijd tank.
En van Joanne bij mijn favoriete supermarkt.
En van Buurman Opa.

Oke, you've got the point. En bij mij staan de tranen in mijn ogen

Want afscheid nemen van iets wat fijn is, doet pijn. En veranderingen zijn doorgaans nooit leuk. Maar ik ben ervan overtuigd dat het goed komt. Dat het goed is. Dat voel ik namelijk "aan mijn water" zoals mijn lieve vriendinnetje dat zou zeggen (haai C!).

Kortom, we gaan in IJsselstein een nieuwe kastanjeboom zoeken (oh, daar bij het oude ziekenhuis, met dat smalle paadje). En we zoeken een nieuw handwerkwinkeltje. En een tankstation. Want ja, ik kom straks nog regelmatig in Twente. Voor eventjes dan. 


10 opmerkingen:

Angélique zei

Wat een moedige stap! Daar heb ik echt respect voor. Je volgt de schreeuw van je hart, het gepruttel van het rationele heb je de mond gesnoerd. Heel dapper!
Ach, zó groot is Nederland nu ook weer niet, een bezoekje aan Twente is geen wereldreis. Fijn dat je al een nieuwe baan hebt. Met die woning gaat het ook nog wel goed komen en je kleine man, die vindt zijn draai wel weer. Heel veel succes met je plannen verwezenlijken!

Nienuh zei

Good for you! Gaat vast helemaal goedkomen.

Janny zei

Wat goed dat je dat doet! Terug naar je wortels, naar je roots. Is niet egoïstisch hoor! Jij mag hier voor kiezen, je mag deze beslissing nemen, ook voor je grote kleine man. Kinderen zijn flexibel, en daar waar hij aan de ene kant misschien iets inlevert, krijgt hij er aan de andere kant toch ook veel nieuwe dingen weer bij! Het gaat vast helemaal goed komen met jullie!
Liefs
Janny

Miranda zei

Prachtig geschreven. Echt vanuit je hart.. Ik wens en gun je al het goeds, samen met je KLEINE schat. We zien elkaar in het Twentse of op de koffie bij je in utregg!

Anoniem zei

Mooi geschreven Linda.

Je laat heel wat achter, maar ik hoop dat je hier ook weer heel veel terugvindt (n ieder geval een "oma om de hoek").

liefs, Mia

Anoniem zei

Lieve 3e dochter.......
Welkom thuis in IJsselstein....
Dikke knuf van je kunstmoeder, ook voor Bouke. Zie je dinsdag!!!!!

Linda zei

wat een geweldig mooie reacties van jullie! Ik kan niet zeggen hoe fijn dat voelt...

De warmte spat van het scherm af... dank jullie wel!

joko zei

Change brings oppertunity.

Veel succes.
(ex tante jose)

meta zei

wauw.... wat ben jij een dapper mens dat je voor jezelf durft te kiezen! #respect en dat.... is niet egoïstisch joh dat is juist heel wijs. ik wens je er alle geluk van de wereld!

Renée zei

jeetje meid wat ontzettend dapper van je!! eerlijk waar.
waar in ijsselstein ga je wonen?
ik weet welk paadje je bedoeld denk ik, achter de kerk bij isselwaerde daar of niet?

naar welke school gaat je zoon nou heen? touwladder? Bouke heet hij toch?
je woont nu weer in de buurt ( nou na het klussen dan) misschien kunnen we een keer koffie doen?
lijkt me leuk om je weer eens te zien.
succes meid!!!