zondag 23 oktober 2011

Gehaakte kussens

Een tijdje geleden alweer, begon ik fanatiek aan het haken van kussens. En omdat mijn huis inmiddels uitpuilt van de gehaakte kussens maar ik het toch niet kon laten, heb ik twee kussens gehaakt voor mijn lieve kunstmoeder en kunstzusje. Mijn beste vriendinnetje had er al eentje gekregen, van de zomer. Waar ik helaas geen foto van heb (stom!).

Maar deze exemplaren gaf ik afgelopen zaterdag (op de verjaardag van kleine man) pas mee nadat ik ze op de foto gezet had.

Ze zijn er erg blij mee! (en ik ben dus ook erg blij :))



De onderste is voor J, zij spaart al van kinds af aan lieveheersbeestjes. Haar wens was duidelijk; pasteltinten MET lieveheersbeest!

zaterdag 22 oktober 2011

Van peuter naar kleuter

Moet zeggen dat het redelijk ongemerkt ging, het afgelopen jaar. Maar ineens stond toch ineens zijn verjaardag voor de deur. En niet zomaar eentje...


Vorige week zaterdag was het zover. De transformatie van een peuter naar een kleuter. En dat vierden we natuurlijk zoals het hoort met taart, slingers en cadeautjes! Meneer genoot met volle teugen!


Ook op het kinderdagverblijf was hij het stralende middelpunt. Hij kreeg een mooie muts en mocht kaarsjes uitblazen.... 


En mocht trakteren...


Dat het meteen zijn laatste dag was op het kinderdagverblijf vond ik moeilijker dan hij. Hij liep lachend en blij het gebouw uit en zwaaide naar de leidsters. Vanaf maandag gaat mijn kleuter naar school. Nu voor het 'echt'!

Voor de traktaties heb ik trouwens autootjes gemaakt van stof. Kleine man heeft deze ingekleurd met textielstiften. Aan één kant een lintje eraan om ze op te hangen, aan de andere kant een touwtje met spekjes als 'rookwolkjes'.
Uit een oude linnen broek heb ik stukken stof geknipt


Op internet een plaatje gezocht van een auto en deze overgetrokken op de stof


Kleine man is ze mooi aan het inkleuren (uiterste concentratie ;))


Met de naaimachine heb ik ze dichtgemaakt, lintjes eraan gedaan en gevuld met kussenvulling


Kaartjes en spekkies eraan...





Aan een houten latje met een lintje en klaar zijn de traktaties!


woensdag 12 oktober 2011

voor en na

Dit angstige smoeltje, vond het allemaal even Helemaal Niet zo Leuk. Hij vroeg al weken wanneer hij nou ein-de-lijk naar school mocht...



... maar toen het eindelijk zo ver was, had hij even niet meer zoveel praatjes. Hij mopperde, hij wilde niet want "het is er niet leuheuk!" Dat ik dat niet snapte bezorgde hem fronsende wenkbrauwen.

Tuurlijk snapte ik het wel. Dat het gewoon best eng is om naar een klas te gaan met een nieuwe juf en allemaal kindjes die je niet kende en een school die je niet kende. Maar ik deed alsof het het allerleukste is wat hem kon overkomen. Met een blij gezicht en een hoog stemmetje: schóól! Wéét je wel hoe vet cool dat is?!

Maar het werkte niet. En dus hij wilde zijn jas niet uit. En hij wilde niet achter mijn benen vandaan komen. Zelfs kleien kon hem  niet bekoren (en dat wil wat zeggen!). Tot de juf en ik even doorpakten. En ik met tranen in mijn ogen het lokaal uitliep. En hem gemaakt blij gedag zwaaide vanaf een heel nat schoolplein.

En ik het thuis even op een brullen zette. En ik dus maar een lekkere kop koffie voor mezelf maakte, met een gevulde koek erbij. En dan toch maar boodschappen ging doen, zonder mijn bijna ex-peuter.

Tot de juf belde. Foute boel, dacht ik. Maar de juf belde juist om te vertellen dat het hartstikke goed ging. Hij had gespeeld met de andere kindjes, ze hadden naar een verhaaltje geluisterd en hij zat nu in de kring zijn Liga Milk Break Koek op te eten en had het enorm naar zijn zin.

Er viel een last van mijn schouders... zo kende ik mijn kleine grote vent weer :)


En thuis? Had hij weer praatjes voor 10! Hij vertelde over dat hij de reus mocht zijn en dat er een hele grote televisie was, maar niet zo groot als bij Cars (bioscoop) en dat hij een koek had met wit er in en dat die vierkant was en dat hij moest kloppen en dat het meisje zei, mag ik buiten spelen en dat dat niet mocht en dat hij aan de hand van de juf naar buiten mocht lopen, voorop en dat hij mij buiten al had zien staan want hij herkende me aan mijn roze paraplu (!!)

Dus. Hij vond het leuk en hij wil donderdag weer!

zondag 9 oktober 2011

Over een kussen en een kastje

Gisterenavond ben ik begonnen met het maken van een -soort van- vintage kussen. Tussen mijn stoffen heb ik gezocht naar verschillende soorten witte stof, veelal restjes van ooit gedragen bloesjes. Lapjes die nog over waren van een grotere lap maar die ik niet weg kon doen, etc.


Op de lapjes die ik aan elkaar heb genaaid heb ik verschillende applicaties genaaid. Een huisje uit een stofje van Ikea. Verschillende gehaakte rondjes, lapjes uit mijn lappendoos als luikjes en haakgaren gebruikt om een stiksel erop te naaien.


Ook kreeg ik vanmorgen een soort van onrustig gevoel. Er ligt al jaren een klein ladenkastje te wachten om opgehangen te worden. Omdat dat vast niet zou gebeuren als ik niet zelf stappen zou ondernemen ben ik op zoek gegaan naar schroeven. En pluggen. En om het nog wat moeilijker te maken moesten die twee dingen ook van hetzelfde formaat zijn. En toen m'n boormachine opgezocht. Die ik ook vond -gelukkig-. En toen wilde ik beginnen. Tot ik tot de ontdekking kwam dat ik ook een boortje nodig had. Zucht. Gelukkig vond ik die ook dus ik ging dapper aan de slag. Boren, plug erin. Schroef erin. So far so good. Ophangen. En toen hing ie scheef.

Dat was echt niet leuk niet.

Maar hé ik ben niet voor één gat te vangen. Dus boorde ik er in totaal 4. Voor 2 schroeven. Ja hoor eens, dat ziet niemand hoor!
Kijk maar!




zaterdag 1 oktober 2011

Ibizatas

Hij is af! Mijn Ibizatas. Vernoemd naar het eiland omdat ik daar een begin heb gemaakt met deze tas. Gisteren heb ik de voering genaaid en het handvat en het koordje eraan gedaan.





Kleine man wilde wel even poseren :)


De tas komt uit dit boek:


En ik zag op de weblog van Claire dat zij haar eigen variant erop gemaakt heeft. Ik heb haar versie weer iets aangepast want ik wilde hem een stukje groter maken en heb andere patronen gebruikt.

Ik vind het bijna jammer dat ie af is, vond het erg leuk om hem te maken!

Nu wacht mijn winterdekentje nog maar met deze temperaturen denk ik dat ik toch maar een nieuw projectje bedenk met katoen.