vrijdag 23 december 2011

Nieuw jaar, nieuw begin

Afgelopen zondag maakte ik een kaartje voor mijn collega. Mijn collega die nu gruwelijke behandelingen ondergaat door die verschrikkelijke ongeneeslijke ziekte. Je wil zo graag iets kunnen doen maar je staat machteloos. Ze moet het ondergaan en wat haar misschien een beetje helpt is de wetenschap dat er mensen aan haar denken. 

Dus maakte ik een kaartje voor haar. Ik kan haar er niet mee beter maken maar ik hoop dat ik even een glimlach op haar gezicht heb kunnen toveren.



De schilderspullen lagen nog op tafel en terwijl ik meezong met Adèle kreeg ik een idee voor een kerstkaart. Dus ik tekende wat. Schilderde wat. Scande het in en maakte er een kaart van. Een-verhuis-en-kerst-kaart-in-één.


Ik wens iedereen hele mooie feestdagen toe. Samen met de mensen waar je van houdt. En ik hoop dat voor iedereen 2012 een prachtig jaar wordt vol met liefde en gezondheid!



P.S. wat betreft mijn opleiding...
mijn moeder kwam met de verlossende oplossing.
Zij wil op kleine man passen zodat ik mijn opleiding verder af kan maken. Dank je wel mam! *smak*



woensdag 21 december 2011

Over een herinneringsappje en een keuken

Sinds dit weekend heb ik het mooie IOS5 op mijn Iphone... het ging niet helemaal zonder slag of stoot, het installeren van die nieuwe software. 

Zo zijn er afspraken uit mijn agenda verdwenen en ook de laatste mailtjes, what's app berichtjes en sms'jes zijn foetsie. En dat ondanks de reservekopie he! Want hé, die had ik wel gemaakt *trekt met wijsvinger ooglid naar beneden*. Maar die kon ik niet meer terugvinden. 

Maar goed, die mailtjes en berichtjes... soit! Die afspraken daarentegen... ai ai ai, gelukkig kon ik veel terughalen van mijn interne harde schijf. Dus bij het kraken van m'n hersenen kon ik veel weer terug in mijn IPhone stoppen.

Wat er sinds die update ook ineens in gestopt is, is een herinneringsappje. Nah! Komt die even gelegen! Ik zeg; appje welkom! Ik ga gretig gebruik van u maken. Want oh oh oh, wat heb ik uw hulp nodig de komende tijd. BSO bellen, navragen hoe het zit met mijn verzekering, school bellen, Belangrijke Documenten opvragen bij Instanties, aanmelden voor zwemles (inschrijfkosten à 14 euro. Veertien euro!. En dan heeft t kindeke nog geen zwemles gehad he! Maar goed, ik besloot de lieve vrede te bewaren en me er maar bij neer te leggen, kindje dat niet kan zwemmen is tenslotte ook niet zo handig). 

Maar goed, waar was ik. Oh ja, bij mijn herinneringsappje. Daar staat sinds gisteren ook op:
verhuisberichten maken.

Want als die ene Instantie goedkeuring verleent aan die Belangrijke Documenten van die andere Instanties dan hebben wij een huisje met ingang van het nieuwe jaar! Een huisje waar nog ontzettend veel aan moet gebeuren. Want de vorige huurder was een fervent rookster (of roker, geen idee eigenlijk). Dus de plafonds zijn bruin (ja echt). En het schilderwerk is ook bruin. Geworden. 

En de keuken is ehmm... 'wat gedateerd'. 

Het laat zich lastig in woorden uitdrukken. Dus een foto zou de boel wellicht wat ophelderen (hoewel 'ophelderen' wellicht een wat enthousiaste woordkeus is, gezien de staat van onderhoud). 

Ik denk er nog even over na. Het schrikeffect is enorm namelijk.

Goed, mijn nieuwe appje dus. En alles wat ik aan het regelen ben. Zo ook mijn opleiding. Want ik tuf nu vanuit het Twentse ééns in de twee weken op woensdagavond naar Zwolle. Straks vanuit IJsselstein is dat niet echt een optie meer. Dus toen ik wist dat ik ging verhuizen heb ik gevraagd of ik overgeplaatst kan worden naar Utrecht. 

Net kreeg ik een telefoontje terug... er is geen plek meer in Utrecht op de woensdagavond. Op zaterdag wel. Maar die planning komt erg ongelukkig uit met de weekenden dat kleine man bij mij is. Hoewel ik het nu even somber in zie en ik bang ben dat ik mijn opleiding niet voort kan zetten, probeer ik te vertrouwen op het gevoel dat het heus goed komt. Ik weet nog niet hoe. Maar het komt goed *mantra inzet*


Hmm, toch die foto maar plaatsen? Niet zeggen dat ik niet gewaarschuwd heb he?


Ja, dat bedoel ik dus.

Maar ook dáármee komt het goed. Want ik mag een nieuwe keuken uitzoeken!

Die tegeltjes echter.... die blijven zitten.

"want ze zijn nog niet kapot"

aldus de woningcorporatie.

Ach, het maakt voor mij niet uit. Ik ga er een mooi nieuw plekje van maken.

(Mèt een nieuwe keuken. Ha!)







woensdag 14 december 2011

Als er ergens een deur sluit....

Eindelijk kan ik er iets meer over zeggen. Ik vond van mezelf dat ik moest wachten tot sommige dingen geregeld waren. Zoals het hoort zeg maar. En in de goede volgorde. Vooral om eventuele pijnlijke situaties te voorkomen.

Lang heb ik over deze veranderingen nagedacht. En erover gepiekerd. En toen het zover was dat ik een besluit had genomen begon ik weer te twijfelen. Gék werd ik ervan. "Doe ik er wel goed aan, ga ik geen spijt krijgen, wat haal ik allemaal overhoop, is het niet egoïstisch etc. etc."

Tot een paar maanden geleden. Toen tussen de zomer en de herfst in eindelijk de puzzelstukjes op hun plek vielen. Het voelt goed. Het voelt goed om deze stappen te zetten. De stappen richting een nieuw leven in een andere omgeving. In een omgeving die voor mij zo vertrouwd is en waar ik me zo thuis voel, maar waarvoor ik wel dingen op moet geven.



Zoals mijn baan. Met pijn in mijn hart ga ik afscheid nemen van -kan wel zeggen- de beste werkgever in Twente. Een werkgever die me 5,5 jaar gesteund heeft. Gestimuleerd heeft mezelf te ontwikkelen. Me kansen heeft gegeven die ik niet voor mogelijk had gehouden. Maar ook een vangnet voor als ik het even moeilijk had. En een warm bad wat betreft collega's. Ik weet inmiddels waarom ik het zo moeilijk vond (en vind) om daar afscheid van te nemen. Ik ben ze gaan beschouwen als mijn familie. De familie die ik 5,5 jaar geleden achter heb gelaten in IJsselstein. Nu ga ik weer terug naar mijn familie. En naar mijn vriendinnen. En terug naar de plekjes die mij zo dierbaar zijn. 



Dus ga ik eind januari verhuizen. Hopelijk heb ik tegen die tijd een leuk huisje. Ik sta al een behoorlijke tijd ingeschreven als woningzoekende. Gelukkig maar, want de wachttijden in de provincie Utrecht zijn enorm! Sinds de periode tussen de zomer en de herfst in, heb ik een paar keer 1e gestaan voor een huisje. Maar helaas zat 'ons' huis er nog niet tussen. Ik zoek dus nog even verder met als mooi vooruitzicht dat ik komende dinsdag ga kijken in een leuk appartement op de begane grond. Misschien is dit wel ons nieuwe plekje!

Afscheid nemen bij mijn huidige werkgever betekent ook een begin bij een nieuwe werkgever. Op 1 februari ga ik beginnen als interim secretaresse. Dezelfde functie maar dan in een nieuw jasje!

Kortom, ontelbaar veel veranderingen. Nieuw huis, nieuwe baan, nieuwe school voor mijn kleine man. Maar ook; niet meer op fietsafstand van zijn vader. En van zijn opa en oma hier om de hoek. 

En afscheid nemen van de BSO en van het leuke handwerkwinkeltje hier in het dorp.
En van de kastanjeboom in het centrum.
En van de benzinepomp waar ik altijd tank.
En van Joanne bij mijn favoriete supermarkt.
En van Buurman Opa.

Oke, you've got the point. En bij mij staan de tranen in mijn ogen

Want afscheid nemen van iets wat fijn is, doet pijn. En veranderingen zijn doorgaans nooit leuk. Maar ik ben ervan overtuigd dat het goed komt. Dat het goed is. Dat voel ik namelijk "aan mijn water" zoals mijn lieve vriendinnetje dat zou zeggen (haai C!).

Kortom, we gaan in IJsselstein een nieuwe kastanjeboom zoeken (oh, daar bij het oude ziekenhuis, met dat smalle paadje). En we zoeken een nieuw handwerkwinkeltje. En een tankstation. Want ja, ik kom straks nog regelmatig in Twente. Voor eventjes dan. 


zondag 11 december 2011

And last...

but definitely not least...

het derde ontwerp!


Nu ja, "ontwerp" is een groot woord. Ja, ik heb wat gegoocheld met Photoshop en verschillende printjes. En natuurlijk mocht de designstoel niet ontbreken.


Maar ik had zin in iets geks. Iets 'over de top' voor een interieur. Dus hing ik er een disco bal in.

En zette ik er een retro dame in een sexy kort rokje.

En voegde ik wat 'bling bling' toe.



Oke, het lijkt meer op een reclamefolder (voor een seventies disco party. Of voor een nieuw hip drankje. Ofzo) dan op een interieurontwerp. 

Maar ach, het was mijn derde al (en ik hoefde er tenslotte maar één ;))

zaterdag 10 december 2011

Zou ik het toch bijna vergeten...

Mijn andere ontwerpen voor mijn opleiding!

Nu gekozen voor een andere stoel; de vlinderstoel van Arne Jacobsen. Ik heb zelf zo'n stoeltje aan mijn eettafel staan. Nu ja, een nepperd dan ;)

Deze vind ik persoonlijk erg mooi en stijlvol. 

Eenvoud en tijdloos


Die ranke pootjes, die zwarte zitting die doorloopt in de leuning waardoor het net vleugeltjes lijken..

Goed, ik dwaal af.

Mijn ontwerp dus.

In een strak interieur. Met zwart, wit en voor het accent wat groen.


Oh oh, het ontwerpen is zo leuk. Spulletjes bij elkaar zoeken. Goede compositie maken. En proberen een zo realistisch mogelijk interieur te ontwerpen.

Fijn weekend allemaal!

vrijdag 9 december 2011

my my my...

... wat ben ik toch aan het bloggen lately! Echt, zo'n hoge frequentie heb ik nog nooit gehaald volgens mij.

Nu ja, een verklaring zou kunnen zijn dat ik nu meer tijd heb om te bloggen. Maar die gaat niet helemaal op. Heb het momenteel drukker dan ooit. Denk ik. Werk, kleine man, studie en dan ook nog al die plannen en de uitvoering daarvan (binnenkort meer, iets met 'de goede volgorde').

Maar gek genoeg ervaar ik het niet als druk. Als 'stress' zeg maar. Vraag me dat over ehh, pakweg een week of 5 nog een maar een keer. Dus gaat alles een beetje relaxed. En ben ik wat aan het prutsen met vilt. En wil ik ook erg graag weer eens wat gaan haken. En zet ik kruisje voor kruisje op mijn borduur-ding-in-wording. En maak ik mijn huis gezellig voor de kerst.

Kijk maar...


En dat gewoon met mijn IPhone he, niks geen digitale spiegelreflex dingetje...



Wat zeg je? Dat is wel te zien? 



Oh.


Maar nu we het toch over de kerstgedachte hebben (...). Weet je wat ik nou zó leuk zou vinden?

Nee he?

Komt ie!

Dat je -nadat je dit stukje proza gelezen hebt- mij even een reactie geeft hieronder *poging doet het gebaar van een pijltje naar beneden na te bootsen*. En als je nou niet weet wat je zou moeten schrijven (haai mam!) kun je misschien vertellen hoe jij je huis gezellig maakt voor de kerst? 

Dat vind ik namelijk leuk om te horen!


donderdag 8 december 2011

Van retro via strak naar romantisch

De opdracht luidde; maak in perspectief een interieurontwerp met een designstoel als uitgangspunt. Mijn toebedeelde designstoel is de Panton Chair van Verner Panton. Dus of ik daar een leuk ontwerp voor kon maken.


Tja, de stoel is een vrij strakke, bijna retro achtig exemplaar. Dus een dito interieur zou voor de hand liggen. Ik vond het echter juist een uitdaging om te kijken hoe deze stoel in een contrasterend interieur zou staan.

Dus ik ben wat in de weer geweest met gehaakte dekentjes...


En met gebloemde kransen...


En goot deze ingrediënten in een interieur met een lieflijk kleurtje op de muur. Zette er een skattig tafeltje bij en als tegenhanger van al dat zoets maakte ik van de vloer een donker grijze gietvloer en timmerde ik wat planken tegen de muur.

En toen ontstond dit interieurontwerp. Ik zeg; kopje thee erbij?


Oh ja, last but not least. Ik had zo de smaak te pakken van het 'interieurontwerpen' dat ik nog twee ontwerpen heb gemaakt. Morgen en overmorgen zal ik daarover posten dus 'stay tuned'!

woensdag 7 december 2011

een gewone woensdagmiddag

Ik had mijn kleine man beloofd om vanmiddag samen zijn nieuwe vliegtuig van Lego in elkaar te zetten. Die heeft hij gekregen van Sinterklaas en staat me dus al sinds zondagmiddag vragend, smekend en smachtend aan te kijken. Want ja, het ding wilde in elkaar gezet worden, dat zag je zo.

Je snapt, dat kan ik natuurlijk niet doen zonder bijzijn van mijn kleine man. Dus moest ik wachten.

Op maandag moest ik werken. Op dinsdag moest kleine man naar school. Maar vanmiddag was het dan zover. De grote doos mocht open! Jeeha!


En na een uurtje fanatisme van mama ("nee, laat maar lieverd, dat doe ik wel") Ja heus, ik weet dat dat niet de bedoeling was. Dus hij mocht ook. Wat steentjes erop drukken. En in elkaar zetten. Dus met moeite liet ik de steentjes los en assisteerde ik als hij niet precies wist hoe het moest *Jeuj!*

En toen was ie af. En vloog ie als een raket vliegtuig door de kamer. Kind blij. Mama minder want nu heb ik niks meer te bouwen.


Dus toen dronken we warme chocolademelk met slagroom en bouwde ik nog even stiekem verder en maakte een huisje. Ik wil daar wonen. In dat huisje met een puntdak.


En toen maakte ik ook nog even een kiekje van mezelf. Gekkenhuis!


Nu ja. Fijne middag avond allen!

zaterdag 3 december 2011

Over kaarsjes en regen

Terwijl de regen tegen de ramen klettert. En ik aan het bijkomen ben van de grootste uitdaging van vandaag; de weekboodschappen. Bedenk ik mij wat een heerlijkheid dit weer toch eigenlijk is.

De hele dag nog in het vooruitzicht. Geen afspraken. Geen verplichtingen. Gewoon met m'n laptop op schoot genieten van het moment.


De wind die om het huis waait. Proberen de regendruppels te vangen met mijn camera.


Kaarsjes aan omdat het zo donker is.




Logjes lezen.


Het getik van de verwarming en het uitzicht op mijn nieuwe aanwinsten van de kringloopwinkel.


Een kritische -maar tevreden- blik werpen op mijn werkstuk voor mijn opleiding. (just a sneak; de rest volgt na woensdag)


En ondertussen heb ik duizenden ideeën over wat ik zal gaan doen vandaag. En probeer ik tegelijkertijd te genieten van Dit Moment. Omdat ik nu al weet dat Dit Moment er één is om te koesteren :)

Fijn weekend!