zondag 22 juli 2012

Huiselijk geluk

Donderdag was ik jarig. Ik moest gewoon werken die dag. Maar dat had ook zijn charme. 
Anders kon mijn kleine man mij niet bellen in de auto (kleine man viert vakantie bij zijn vader, nog een weekje en dan is hij weer thuis *sprongetje maakt*). 
En dan kon ik ook niet trakteren aan mijn collega's. 
En een cadeautje krijgen van mijn lieve collega W. Enzo. Dat bedoel ik :)



's Avonds zijn mijn lief en ik uit eten geweest. 
Heerlijk gegeten in één van de werfkelders aan de Oude Gracht. 
Had ik al gezegd dat het goed voelt om weer terug te zijn? Niet echt geloof ik. 
Misschien omdat ik toch wel behoorlijk moest wennen. 
Weer terug op het honk. Waar alles toch anders gaat dan in Twente. 
En het één niet leuker is dan het ander.



Gisteren kwam er visitie. Niet overdadig veel maar precies genoeg om er een ontzettend gezellige middag en avond van te maken. 
Ik kon met iedereeen kletsen, Lief hielp mee met koffie en taartjes. Het was genieten.



Maar anyway, waar wilde ik heen met mijn verhaal. 
Dat het dus fijn is. Hier in mijn nieuwe huisje. 
Vrijdagmiddag werd ik 'dismissed' op mijn werk en had ik een Plan. Een Plan van En-Nu-Ga-Ik-Mijn-Huisje-Aankleden-Plan. Dus dat deed ik. 
Samen met mijn drilboorhamerSkill ding. En m'n accuboormachine voor het indraaien van de schroeven.



En toen ik klaar was, vertrok ik ook nog naar Ikea. Voor nieuwe bloempotjes. En een degelijke salontafel. Ik kreeg een visioen van teveel gebaksbordjes op twee veel te kleine krukjes. 
En waar moest de koffie dan staan? En de limonade?



Precies. Een rondje Ikea dus. En nu is mijn huis knus. Gezellig. En het mooiste? Ik voel me er thuis!






vrijdag 13 juli 2012

Singapore!

Het is al weer eventjes geleden. 
Maar oh wat heb ik alles nog op mijn netvlies staan. 
Het was er prachtig! 

Het warme weer, de vriendelijke mensen, de imposante gebouwen, het waanzinnige eten, de fijne tijd met mijn lief.... alles heeft een onuitwisbare indruk gemaakt.

Hier dan dus eindelijk de foto's. Het was wat moeilijk kiezen tussen de paar honderd foto's die we hebben gemaakt :)


Hier gingen we.... in een Boeing Airbus a380. Zo'n super groot vliegtuig waarvan je je afvraagt hoe dat in hemelsnaam in de lucht moet blijven hangen. Maar het is wel gelukt. Gelukkig. En toen we na 12 uur vliegen met een overstap in Parijs aankwamen in ons hotel.... was dit ons uitzicht:



Meteen een jurkje aangeschoten, naar de bovenste verdieping gegaan en daar ontzettend genoten van de lekkerste cocktail die ik ooit heb gedronken. Nu zegt dat niet zoveel. Maar ik denk dat die vlucht van 12 uur  een goede bijdrage had in de smaak van die cocktail :)


De volgende ochtend... Een duik in het zwembad... met dit uitzicht... ik heb werkelijk gedacht dat ik nog droomde....


Na het 'badderen en lunchen' zijn we de naastgelegen shoppingmall gaan bekijken. Met zowaar een kanaaltje met bootjes! IN de shoppingmall!!


Oh ja, en deze foto is van onder naar boven genomen in de lobby van ons hotel... Ik zeg, duizelingwekkend imposant!



En hier ons hotel... ik heb werkelijk nog nooit zo'n bijzonder gebouw gezien. Zie je die surfplank? Daar bovenop? Dat is het zwembad

*grijns*


Naast het hotel lag het kunstmuseum, dat tulpachtige gebouw. Echt prachtig om te zien. Van de buitenkant al, de binnenkant moet helemaal fantastisch geweest zijn. Maar dat kan ik alleen maar vermoeden. Het ontbrak ons aan tijd om het te bezoeken.


's Avonds een wandeling gemaakt naar China Town. Heerlijke geuren van de lekkerste gerechten en kruiden komen je tegemoet. Zoveel lekker eten!


Nu ja.... als je ervan houdt... :s


Ik hield me bezig met de vloeren... ontzettend mooie tegelvloeren gezien. Die me op het eerste gezicht niet echt Oosters overkomen. Maar mooi is het wel!




Al die kleuren.... daar werd je zo vrolijk van!!


Bij het wandelen kwamen we ook een tempel tegen. Of is het een moskee? In ieder geval was het een Hindoestaans gebouw. En toen wij er langs liepen was er net een dienst gaande. Na afloop zijn we even binnen geweest. Je voelt de bijzondere sfeer hangen. Wierrook, mensen die bidden. Een stip op het voorhoofd krijgen, mensen die de grond eren door op hun buik te gaan liggen...

Ik vond het heel bijzonder!



En weer al die kleuren en motieven op de plafonds... en het werk om het allemaal te schilderen!




Bij terugkomst bij ons hotel was dit ons uitzicht. Er was een lichtshow gaande met lasers vanaf het zwembad die aan de andere kant van het water goed te zien waren. 


En hier weer het kunstmuseum.... mooi verlicht


De volgende dag brachten we een bezoekje aan Sentosa Island. En recreatiegebied met water, restaurantjes, strandjes, palmbomen, veel groen en vooral.... rust ten opzichte van de grote stad met zijn wolkenkrabbers


Met mijn lief in de taxi..... 

Ik zeg; om op te vreten!

Mijn lief dan. Niet de taxi. 


We zouden het bijna vergeten maar Eric kwam daar voor zijn werk. Dus toen hij naar de beurs was, ging ik me vermaken in één van de vele shoppingmalls. Dit winkeltje is een soort Body Shop. Maar dan met zoete kleurtjes, popperige kastjes en toonbanken en de bloemigste geurtjes


Verderop kwam ik een speelgoedwinkel tegen. En die zocht ik! Ik had mijn kleine man beloofd een cadeautje mee te brengen. En in de lift van ons hotel stond een jongetje met een arena en een beyblade. Nu had ik mijn kleine man al regelmatig een soort van wild draaiende beweging zien maken en daar heel hard "beyblade" bij horen roepen. 

Maar toen ik bij het bordje kwam waarop stond dat dit beyblades waren... krabte ik me even achter de oren.

Uhhhh....


Waar is de tijd gebleven dat het gewoon simpel was?

Gewoon een Thomas de trein?


De alleraardigste verkoper heeft me gelukkig goed geholpen en ben ik de winkel uitgegaan met een echte "beyblade" voor mijn kleine grote vent :D

De drukte van de winkels, mensen die door elkaar lopen, de indrukken die ik allemaal deed zo in mijn upje in zo'n groot winkelcentrum, vond ik wel weer even genoeg. Nu de uitgang nog. Van dat winkelcentrum.

Niet te vinden zeg ik! Dus hulp gevraagd -gelukkig spreekt iedereen daar goed Engels- en de uitgang gevonden. Een warme deken viel over me heen, ik liep langs de taxi's, liep weer terug naar de taxi's, stapte in en hoorde mezelf zomaar ineens zeggen: "Marina Bay Sands Hotel please"

En met mijn cappucciootje in mijn hand zat ik tevreden -en verbaasd over mezelf- in de taxi en werd ik binnen een kwartier voor de deur van het hotel afgezet. Voor het luttele bedrag van 3 euro :D

 Tijd voor rust dacht ik zo.....


ik pakte mijn haakspulletjes, streek neer bij het zwembad....


appte wat met mijn lief



keek ondertussen naar de zon die steeds verder onder ging...

bestelde een verse mango juice en een biertje


En dronken we er samen één op, op deze prachtige vakantie dit werkbezoek!



zondag 1 juli 2012

Waszak

Mijn vriendinnetje gaat weg. Niet van de aardbodem natuurlijk. Hoewel, als je André Kuipers heet is dat heel normaal. Maar zo heet zij niet. Gelukkig :D

Dus gaat zij alleen maar naar de andere kant van de wereld. Naar Australië en naar Azië. Oh, en eerst nog even naar LA en Hawaii. Ja, ik zei nog: dat vind ik niet goed. Want hoe kan ik nou 6 of 7 maanden zonder 'samen koffie op de bank' of 'zand scheppen in Scheveningen'. Al die uren die we nodig hebben om bij te kletsen. Over Bailey's (héél belangrijk onderwerp mensen) en of we er nou alledrie twee op hebben of allebei drie. Dat soort grote vragen des levens zeg maar. 

Maar ik geloof niet dat ze zich daar iets van aantrok, van mijn "dat vind ik niet goed". Dus ging ze tóch oordopjes kopen. Voor het geval ze niet kon slapen in het vliegtuig, of in de rimboe, of tussen de aboriginals. En vroeg ze mij om een waszak te maken. 

Een waszak?

Ja, legde ze uit, zo'n ding die je kunt gebruiken om naar de wasserette te gaan en je je vuile was in kunt doen zodat ik niet met zo'n suf plastic tasje hoef te lopen. Ah, zo'n ding.

En nu was ik afgelopen weken behoorlijk druk. Behoorlijk érg druk zeg maar. Met werk. En met een reisje naar Singapore* en met het heel veel andere niet nader uit te leggen dingen die niet altijd even vanzelf gingen. Dus eigenlijk, feitelijk gezien had het niet zo met druk zijn te maken. Alswel met 'druk in mijn hoofd'. De paniek was op mijn gezicht te lezen geloof ik, dus zij ze heel lief; "maar als je geen tijd hebt hoeft het niet hoor!!". En dat voelde als een soort van opluchting.

Tot de vertrekdatum steeds dichterbij kwam. En ik haar toch echt iets persoonlijks wilde geven. En ik op het laatste moment dus toch besloten heb om wel een waszak te gaan maken.

En zo geschiedde. Met natuurlijk een doosje oordopjes erin. En omdat ze steeds vergat dat ze die al zelf gekocht had, ze aan iedereen die het vroeg vertelde dat ze ze graag wilde hebben, etc., heeft ze er nu negen. Negen doosjes van maar liefst 5 paar welteverstaan!

Kan ze ongestoord genieten van het draaien van de wastrommel met haar nieuwe waszak erboven op :)






Lief vriendinnetje, ik wens jou ontzettend veel plezier op je mooie reis! Ik ga met je mee. Op reis kun je tenslotte op vele manieren ;)



* een logje over Singapore volgt nog!